Recensie: Eerlijk duurt het langst, Kristan Higgins

9200000012813582Oh oh oh, wat zijn er de laatste dagen geweldige boeken uitgekomen. En oh oh oh, wat ontzettend balen dat ik juist nu geveld was door een keelontsteking. Hierdoor heb ik de boekpresentatie gemist van Verslingerd van Lisette Jonkman… Enorm balen dus! Bovendien zit mijn hoofd nog steeds zo vol met watten dat ik na de eerste zin lezen al ben afgedwaald.
Gelukkig is het bijna zomervakantie, komt het lekkere weer er aan en zijn er genoeg vrije (feest)dagen.

Het is al weer een tijdje geleden dat ik Eerlijk duur het langst van Kristan Higgins heb gelezen. Zij begon al jong met lezen en zei tegen zichzelf, ik wed dat jij ook zo’n boek kan schrijven. Dus op een dag toen haar kinderen in bed lagen begon ze met schrijven en sindsdien is ze gelukkig.  Ze houdt ervan om over relaties te schrijven, omdat de zoektocht naar liefde een van de drijfkrachten van het leven is. Haar karakters zijn gewone mensen die een mooi liefdesverhaal hebben, vol met familie, dieren, eten en gezelligheid.

In Eerlijk duurt het langst is Grace de hoofdrolspeelster.  “Grace is het zat dat iedereen haar altijd vol medelijden aankijkt, alleen omdat ze single is. En nu moet ze ook nog naar een bruiloft, waar iedereen zich iets te luid fluisterend zal afvragen waarom ze nog stééds geen leuke man heeft gevonden. Dat is nu eenmaal lastig als je een drukke baan hebt, elk weekend ergens op het platteland een veldslag uit de Civil War naspeelt en haar hebt dat akelig veel weg heeft van een ragebol! Maar goed, ze heeft dus dringend een date nodig, en uiteindelijk ziet ze maar één uitweg: ze verzint een vriendje. De perfecte man: een kinderchirurg die om de dag een levensreddende operatie verricht, in zijn vrije tijd zwerfkatten verzorgt en… haar adoreert.
Dan krijgt ze een nieuwe buurman – Callahan O’Shea, een levensechte, razend knappe, supersexy man – die een duister verleden heeft. O, nee! Daar kan ze nooit mee aankomen bij haar familie. Ze vertelt hem meteen over haar wonderdokter, zodat hij weet dat hij bij haar uit de buurt moet blijven. Maar daar krijgt ze spijt van, want Callahan is érg leuk, en nu denkt hij dat ze bezet is. Hoe kon zij nu weten dat haar droomman gewoon in het echt bestaat…”

Het boek heeft iets frustrerends over zich. De leugens van Grace zijn doorzichtig en stapelen zich steeds meer op. Vooral om de verloofde van haar zus, haar eigen verloofde blijkt te zijn, die er een week voor de bruiloft met haar zus vandoor is gegaan. Grace blijft tolerant en begripvol naar haar zus toe, zodat dit een situatie wordt die op barsten staat. Ze blijft proberen haar leven in te richten om iedereen tevreden en gelukkig te houden, zodat je op een gegeven moment denkt, zeg nu toch eens echt wat je er van vindt!

Het is een heel mooi uitgebouwd verhaal en het laat je nadenken over je eigen leugentjes om bestwil. Iedereen vertelt die weleens en soms gaan die leugens hun eigen leven leiden en loopt het enorm uit de hand. De belangrijke les zit ook in de laatste pagina’s en daardoor ben ik ook over mijn eigen leven gaan nadenken.
Ik herkende bepaalde dingen uit mijn eigen leven. Soms ben ik teveel bezig met anderen, wat voor hen goed is en hoe ik hen tevreden kan houden. Terwijl het eigenlijk veel belangrijker is om te zeggen hoe jij er zelf over denkt en in staat, om voor jezelf op te komen en je eigen grenzen aan te geven. Grace leert deze les in Eerlijk duurt het langst. En leert hierbij ook meteen de waarde daarvan.

be 3Verder is het een heerlijk romantisch boek, met leuke personages en grappige situaties. Callahan spat ook werkelijk van het boek af, ik moest meteen aan de Coca Cola reclame denken!
Kristan Higgins heeft een fijne schrijfstijl en ik ben door het boek heen gevlogen. Het is dan ook zeker een aanrader voor warme zomerse dagen of voor een regenachtige dag.

One comment

Let's talk!