Beste angst,

beste angstIk schrijf je deze brief beste angst, omdat het tijd wordt dat wij afscheid van elkaar gaan nemen. Het wordt tijd dat wij uit elkaar gaan. Misschien dat jij het fijn vindt bij mij, ik ben niet blij met jou.
Zolang ik mij kan herinneren duik je zo nu en dan op, soms vaker dan gewenst. En ik moet zeggen dat je altijd je stempel weet te drukken. Opeens gaat mijn hart veel sneller slaan, opeens lijkt het net of ik geen adem meer kan halen. Alles om mij heen lijkt te bevriezen, lijkt stil te blijven staan.

Ik weet niet of je het zelf weleens hebt gevoeld, ik kan je vertellen dat het niet fijn is. Ik probeer logisch na te blijven denken, vaak is er geen daadwerkelijk direct gevaar. Toch lukt mij dat niet beste angst, wanneer jij er bent. Dan kan ik niet meer rustig nadenken. Ik ben alleen maar heel erg bang, in paniek kun je eigenlijk wel zeggen.

Ik weet ook dat jij daar niets aan kunt doen, dat jij een emotie bent die ik zelf oproep. Jij bent voor mij onlosmakelijk verbonden aan dat wat ik het liefste zou willen loslaten. Daarom wordt het tijd dat wij allebei een andere weg inslaan. Het is tijd angst, dat jij bij mij weg gaat, dat ik jou niet meer toelaat in mijn leven.

Het maakt mij verdrietig. Niet omdat we uit elkaar gaan, maar omdat je er zo lang bent geweest. Omdat je van mooie liefdevolle dingen iets verschrikkelijks hebt gemaakt. Bij al die liefdevolle gebaren zorgde jij ervoor dat ik mij het liefste wilde verbergen, wilde verstoppen, ver weg wilde rennen, zodat ik niet meer bang hoefde te zijn. Door jou angst, heb ik al heel lang niet meer kunnen genieten van al die mooie dingen.

Ik ben verdrietig door wat er is gebeurd zodat jij in mijn leven bent kunnen komen. Verdrietig, maar niet meer bang. Je mag nu dus weg gaan. Ik wil jou niet meer in mijn leven. Ik wil jouw vijanden graag gaan ontmoeten, voor mij zijn dat juist de mooie dingen. Zoals hoop en vertrouwen, zoals liefde en bescherming, zoals rust en veiligheid. Jij kunt mij niet meer omarmen beste angst en mocht je dat toch nog willen proberen, dan ga ik dat niet meer toelaten. Want jij verdient geen plek meer in mijn leven. Jij mag er niet meer zijn.

 

One comment

  1. Lucia says:

    Ik lees nogal wat weerstand tegen je angst(aanvallen). Om over na te denken: meestal heb je veel meer last van de weerstand en het verzet dan van de angst zelf….Mijn idee: geef de angst wel plek in je leven…groetjes

Let's talk!