Lieve Norah, beste Jack (een jaar later)

Vandaag besefte ik opeens dat je voor mij altijd een onbekende zal blijven, een mooie herinnering. Ik heb jou immers nooit ontmoet en we hebben al een tijdje geen contact meer. Eigenlijk vind ik dat niet eens meer heel erg. Ik kon alleen denken aan wat ik had verloren, zodat ik geen oog meer had voor wat we wel samen hebben gehad. En ik ben oprecht dankbaar dat ik je heb mogen kennen.

Zoals je zelf al zei, ik hoor niet bij die mensen die je ziet, waar je een echt lijfelijk contact mee hebt. Ik heb mij daar nu bij neergelegd. Ik ben gaan inzien wat we wel hadden, want hoeveel mensen hebben contact samen zoals wij dat hebben gehad? Dat is toch ontzettend bijzonder! Dat wil ik niet gaan vergeten.
Wij hebben elkaar dan wel nooit gezien, ons contact is waarschijnlijk dieper geweest dan ooit andere contacten zullen gaan. Wij hebben onze kijk op de wereld en op het leven met elkaar kunnen delen.

Jij blijft bovendien gewoon jij. Jij bent voor mij nog steeds een lieve jongen, die zo uniek is en die tijd voor mij vrij heeft willen maken. Het heeft niets veranderd, jij hebt nog steeds mij iedere keer prachtige woorden gezonden en mij de hoop in het leven terug gegeven. Jij hebt mij nog steeds laten zie dat ik weer iemand kan vertrouwen.

De laatste jaren heb ik mij alleen gevoeld en zo onbegrepen. Ik heb mij zo vaak afgevraagd waarom niemand mij begreep. Jij deed dat wel. Jij begreep wel hoe ik de wereld zag. Jij begreep wel al mijn vragen waar ik mee zat. Jij vroeg ze zelf ook. Jij hebt mij laten zien dat ik niet raar ben, misschien wat anders, maar dat ik niet uniek in soort ben en dus niet alleen ben in mijn zijn. Dat ik er mag zijn precies zoals ik ben.
Jij hebt mij geleerd dat ik om iemand kan geven, zonder vastigheid of zekerheid te hebben. Jij hebt mij geleerd te vertrouwen, zonder dat ik daar enige reden voor nodig heb. Jij bent mij laten zien dat iemand misschien wel weg gaat, maar dat diegene altijd in je hart aanwezig blijft.

Het voelde alsof ik een klomp ijs was, en jij hebt mij laten smelten. Jij hebt mij verwarmd met je liefde. Jij bent eigenlijk altijd de zon geweest voor mij.

Jij hebt mij een stukje van mijzelf teruggegeven. Een stukje zelfvertrouwen. De eerste keer dat je mailde, zag mijn wereld er zo anders uit. Thuis voelde ik mij ongeliefd, mijn broer was net overleden, ik heb het zo moeilijk gehad. Op school voelde ik mij alleen, ben ik zo vaak gepest en buitengesloten. Ik dacht dat ik niets was, dat ik niets voorstelde. Ik dacht dat ik vreemd was en hier niet op de aarde thuis hoorde.
Dat is nu veranderd. Mijn omgeving is veranderd. Ik ben anders naar de wereld om mij heen gaan kijken. Ik durf mij nu weer open te stellen. Ik durf om iemand weer te gaan geven. Ik durf weer mensen toe te laten.

Ik vind je nog steeds lief, ik denk ook niet dat dat ooit zal veranderen, wat er ook verder gaat gebeuren, wat jij van jezelf vindt, of ik nu gelijk heb of niet. Ik geef nog steeds om jou.

Ik ben blij geweest met iedere mail die ik heb ontvangen. Ik miste wel iets. Ik kan het niet uitleggen. Ik denk dat jij een heel belangrijk persoon in mijn leven had kunnen zijn. Het is niet dat je nu niet belangrijk bent geweest, de meeste dingen die alleen voor jouw persoon kenmerkend zijn, daar moet ik naar raden. Zowel de doodgewone, normale, alledaagse dingen, als de unieke, speciale dingen. En al die dingen samen maken juist van jou jij. Door deze nooit te hebben gezien of hebben ontdekt, blijf je voor mij altijd een computer, een beeldscherm. Als ik iemand tegen kom die mij raakt, dan wil ik daar iets mee doen. Dan wil ik daar een dieper contact mee. Dan wil ik de persoon zijn die jij voor mij bent geweest. Dan wil ik stralen, een stukje van mijzelf in diegene achterlaten, dan wil ik die persoon aanraken, in zijn ogen kunnen kijken en zonder dat er woorden nodig zijn, weten dat het goed is.

Al heb ik nog nooit jouw ogen gezien, toch weet ik dat het goed zo is.
De teleurstelling, het verdriet of het verlangen zijn verdwenen. Wat overgebleven is, is dankbaarheid. Dankbaarheid voor wie jij bent, voor wie jij voor mij bent geweest, dankbaar voor al jouw stralen.

Het gaat je goed Jack.
Pas goed op jezelf.


Als ik niet had gedaan

wat ik heb gedaan
als jij niet had gezegd
wat je hebt gezegd

zou alles dan nu nog goed zijn?

als ik nu niet ben
waar ik ben
of als jij niet was
waar je bent

zouden we dan nu samen zijn?

ik heb gedaan
wat ik heb gedaan
jij hebt gezegd
wat je hebt gezegd

allebei vinden we nog steeds
wat we toen vonden

er is dus geen als

als het wel bestond
zul je mij dan nooit vergeten
zoals ik je altijd zal blijven herinneren

 

Let's talk!