Waarom blijft het spreken over seksueel misbruik een taboe?

seksueel misbruik taboe?Afgelopen week kwam het onderwerp seksueel misbruik een paar keer ter sprake, blijkbaar is dit een onderwerp wat veel mensen raakt, maar waar eigenlijk nooit over gesproken wordt. Ik denk dat er daarom ook niet veel bekend is over de werkelijke cijfers. Uit het onderzoek van Drayer (1987) naar de ervaringen van vrouwen met seksueel misbruik in hun jeugd bleek dat een op de drie onderzochte vrouwen voor haar zestiende jaar te maken heeft gehad met seksueel misbruik. Een op de drie, dat vind ik schrikbarend hoog. Zeker als ik kijk hoeveel mensen uit mijn eigen directe omgeving al een soortgelijke ervaring delen.

Wat is seksueel misbruik, is dat al als je iemand zoent en haar borsten vastpakt? Dat klinkt nog vrij onschuldig misschien. Maar bedenk je nu eens dat je het over een puber hebt en de man in kwestie de veertig al lang is gepasseerd, dan is dit helemaal niet meer zo onschuldig. Hoe zit het dan als de man vijfentwintig zou zijn, of twintig of zestien jaar?

Ik las een artikel van Psychologie Magazine over pedoseksuelen. Daarin werd geschreven over een van de mannen, hij vertelde dat de jongens die hij had misbruikt dit zelf hadden aangegeven te willen. Hij deed het dus eigenlijk voor hen om ze zo goed mogelijk te kunnen begeleiden. Zodra een van de jongens had aangegeven dit niet meer fijn te vinden, was hij ook gestopt. Dus wat was er dan fout aan geweest?

Vaak komen er veel schaamte en schuldgevoelens bij seksueel misbruik kijken. Bovendien is seks een heel gevoelig onderwerp, vooral voor pubers. Daar ga je het niet zomaar over hebben. Je vraagt je eerder af of je er zelf niet iets aan had kunnen veranderen. Je bent bijvoorbeeld zelf naar een zwembad gegaan, je hebt plezier gemaakt en misschien wat jongens uitgedaagd. Is het dan niet jouw eigen schuld dat ze je bij de kleedkamers hebben opgewacht, je in een hoek hebben gedreven en je een voor een hebben betast.

Of wat dacht je van seksueel misbruik in huiselijke kring (een op zes vrouwen maakt dit mee). Wat moet je dan doen, als het om je eigen vader gaat, of om je opa of neef? Als kind verwacht je niet dat diegene jou pijn doet, je rekent erop dat juist die mensen jou beschermen. Wie kun je dan vertrouwen. En hoe zit het dan met de liefde die je voor je familielid hebt?

Het doet mij heel veel pijn dat het geen uitzondering is. Dat seksueel misbruik zoveel voorkomt en er nog steeds nauwelijks over gesproken wordt. Durf je dit wel bespreekbaar te maken en zelfs aangifte te doen, dan blijkt dat de dader er vaak met een taakstraf en voorwaardelijke straf vanaf te komen. Jij als slachtoffer zal het nooit gaan vergeten, de beelden blijven voor altijd in jouw hoofd zitten.

Mijn mening is dat je geen seks hebt met iemand die veel jonger is dan jijzelf bent. Seks heb je niet als iemand nee zegt. Seks heb je ook niet met iemand die ja zegt maar die niet toerekeningsvatbaar is, teveel gedronken bijvoorbeeld heeft, te emotioneel is, of niet in staat een beslissing te nemen na het afwegen van de voor- en nadelen. Want als je om iemand geeft, zou je nooit iemand in die situatie misbruiken. Dan wil je de passie kunnen delen. En dat gaat nooit met pijn en verdriet gepaard.

Ik hoop dat we het vaker over seksueel misbruik kunnen hebben. Want als er iets is wat ik de laatste tijd heb geleerd, het is niet iets waar jij je als slachtoffer schuldig over hoeft te voelen. Het is niet iets wat jij anders had kunnen doen. Het ligt niet aan jou. Je hoeft je er ook niet voor te schamen.
Ik hoop dat je het een plekje kunt geven, dat de beelden niet blijven overheersen. Ik hoop dat je weet dat je niet alleen bent.

 

Let's talk!