Lieve Jack,

Lieve Jack, liefde stralenDeze mail zal je nooit lezen, want ik ga hem niet versturen. Maar weet je nog dat iets niet echt was, als we het elkaar niet hadden verteld? Zo voelt dat nu ook een beetje. Ook al heb ik afscheid van je genomen en geaccepteerd dat we nooit een vriendschap zullen hebben, wil ik het nog steeds met je delen. Je bent nog steeds een onderdeel van mijn bestaan.

Wat kan er in een jaar veel veranderen, dat verbaast mij iedere keer opnieuw. Een jaar geleden klaagde ik bij jou dat ik geen vriendje had, dat ik de liefde niet kende, dat ik zelfs nog nooit gezoend had. Hoe raar loopt het leven dan af en toe. Vlak nadat wij gestopt zijn met mailen, liep ik het hockeyveld op en zag ik een jongen, of beter gezegd, een man staan. Het leek net of hij glinsterde, of hij aan het fonkelen was in mijn duisternis. We raakten in gesprek en ik dacht dat hij een vriendin had. Totdat ik een mailtje van hem kreeg. Blijkbaar beginnen de belangrijke relaties in mijn leven via de elektronische weg. Toeval?

Vanaf het moment dat hij mij van de trein kwam halen wist ik het. Dit is de man met wie ik oud ga worden. Dit is de man waar ik al die jaren naar verlangd heb, waar ik op gewacht heb misschien zelfs. We zijn geen dag gescheiden meer geweest, want iedere minuut dat ik niet bij hem ben, lijkt het of ik niet compleet ben. Hij heeft mij heel gemaakt.

Ik ben er van overtuigd dat je op verschillende mensen verliefd kan worden en met meerdere mensen gelukkig oud kan worden. Dit heeft alleen net iets extra’s. Ik kan het niet zo goed uitleggen, misschien is het wel de romanticus in mij die spreekt. Die zegt dat wij perfect bij elkaar passen en dat onze liefde buiten alle logica heen gaat. Het voelde vanaf het allereerste moment al als iets veel groters dan zomaar een verliefdheid.

We hebben tijdens een hockeytoernooi uren op de middenstip op het veld samen gelegen en alles aan elkaar verteld. Ik kan nog steeds uren met hem praten zonder dat we uitgepraat raken. Hij brengt mij in evenwicht. Hoewel hij soms zo energiek is dat ik er geïrriteerd door raak, is hij soms juist diegene die mij rustig maakt. Hij houdt onvoorwaardelijk van mij, hij is de eerste persoon in mijn leven die van mij houdt Jack. Die van mij houdt zoals ik ben. Met mijn rugzakje, mijn vervelende trekjes, mijn bijzondere karakter. Hij vindt het juist mooi, hij vindt mij mooi.

Hij is mijn haven waar ik mij eindelijk veilig voel, waar ik rustig kan rond dobberen. Ik ben zelfs meteen gaan samenwonen. Wat is het heerlijk om adem te kunnen halen, om niet meer bang te zijn, om mijzelf te kunnen zijn. Wat is het een fijn gevoel dat ik gesteund word door iemand, dat er altijd iemand voor mij nu is. Ik houd zo ongelofelijk veel van deze man. Ik probeer het uit te leggen, maar ik kan het niet goed verwoorden.

Ik hoop dat jij ook ooit deze intense liefde zal voelen. Het is zo mooi. Het maakt opeens niet meer uit wat het doel van het leven is, wat de zin is waarom wij hier zijn. Het is eigenlijk zo simpel en zo helder nu.

Ik ben gelukkig, ik ben echt heel erg gelukkig. En ik hoop dat het met jou ook goed gaat. Ik ben benieuwd hoe het met je gaat, wat je doet, waar je aan denkt. Soms mis ik je wel. Mis ik onze gesprekken. Wie weet, wie weet zien we elkaar ooit. Ik blijf geloven in het universum, dat alles een reden heeft en alles loopt zoals het loopt. Ik ga er in mee en ik zie wel hoe het verder loopt. Maar voor nu, voor nu straal ik.

 

Lieve Jack,

Als jij nooit een mail gekregen had van een gemeenschappelijke kennis, als jij mijn mailadres daar niet in had zien staan, als je mij niet gemaild had, als ik niet had gereageerd en zo verder, dan hadden we elkaar nooit...

Jack,

Ik weet niet hoe ik het moet gaan zeggen, en ik weet al helemaal niet of je het gaat begrijpen. Ik ga het toch proberen, als ik iets daardoor kapot maak, dan spijt mij dat heel erg. Ik ben veranderd...