Leven als Barbie en Ken

Het perfecte leven van Barbie en KenWeet je wat mij soms heerlijk lijkt? Om te leven als Barbie en Ken. Perfect stel. Nooit ruzie. Eeuwige liefde en altijd de dikste vrienden. Perfecte kinderen, jongen meisje natuurlijk. Die nooit ruzie maken. Er altijd perfect uitzien. Netjes en beleefd zijn. Goed luisteren. Stil in een hoekje een boekje lezen en nooit zullen vragen of ze iets mogen drinken, maar daar netjes op zullen wachten totdat het hun aangeboden wordt. Vrienden om hen heen die even perfect zijn en dezelfde perfecte kinderen hebben. Waardoor je perfecte avondjes uit hebt, met lekker eten en goede wijn. Niemand wordt dronken. Er worden geen net misplaatste opmerkingen gemaakt. Het eten lukt in een keer en je zet in een paar minuten de lekkerste gerechten op tafel. Je woont in het perfecte huis. Waar de was uit zichzelf lijkt te verdwijnen, want je ziet er nooit een vieze onderbroek rondslingeren. Waar kabouters blijkbaar alles opruimen en de afwas doen. Waar de kamers regelrecht van de woonboulevard lijken te komen. Met drie verdiepingen. Genoeg ruimte. Een tuin die is aangelegd door een tuinarchitect. En een design lamp zorgt voor de sfeer in huis. Je bent zelf als Barbie perfect. Je kunt alles eten en blijft toch mooi slank. Alle verhoudingen zijn perfect. Je houdt van sporten en hebt een renclubje waar je twee keer per week gezellig een rondje mee in het bos loopt. Je hebt de perfecte baan en kunt prima de combinatie maken tussen kleine kinderen, werken, school en het huishouden. Niets lijkt je teveel. Want je staat altijd voor iedereen klaar. Organiseert de leukste feestjes en je bent een gewaardeerde kracht op je werk. Om over de perfectie van Ken nog maar te zwijgen.

Soms lijkt mij dat echt heerlijk. Je hebt dan misschien wel een leven zonder veel diepgang (want er gaat nooit iets mis in je perfecte leven en je hoeft maar aan iets te denken en het gebeurt zo). Maar je hebt ook niets waar je je zorgen om moet maken. Waar je ‘s nachts wakker van ligt en aan denkt. Waar er geen vervelende dingen gebeuren. Geen mensen ongeneeslijk ziek worden of überhaupt ziek worden. Waar je altijd energie voor tien hebt en je tevreden bent met je leven en totaal gelukkig bent.

Ik zou niet weten hoe dat moet zijn. Ik heb dan weliswaar een jongen en een meisje. Maar ze hebben ook ieder hun eigen wil meegekregen. Heerlijk dat zij zich zo ontplooien. Soms voel ik mij in een splitstand staan. Ik wil een lieve mama zijn en ze alle ruimte voor ontwikkeling geven. Maar het zou ook heerlijk zijn om een keer rustig wakker te worden. Je genoeg geslapen hebt. Of om zelfs al een keer ongestoord te kunnen douchen. Mijn huis is het verre van perfect. Een bij elkaar geraapt rommeltje. Met stoelen van Marktplaats die in vrolijke kleurtjes worden geverfd. Als ik een poging doe tot koken, eindigen we standaard bij de friettent. Ik heb mij neergelegd dat ik nooit een figuur zal hebben zonder aanwezige heup. En ik ben te lui om vrienden te worden met Evy.

Photo EffectsEen dagje leven als Barbie en Ken. Ik ben benieuwd hoe dat zou zijn. Want misschien mis ik dan alle gedachten stromen. De gezellige rommel in huis. De kleine ruzies met mijn Ken. ‘s Ochtends wakker worden met eerst het handje van mijn zoon in mijn hand terwijl hij zijn fles leeg drinkt. En daarna een dikke zoen te krijgen van dochterlief. Ik denk dat mijn leven misschien wel perfect is door de imperfectie. Het gaat denk ik meer om de acceptatie. Het besef dat je eigenlijk al veel gelukkiger bent dan je denkt. Juist dankzij alle dingen die niet perfect zijn.

Let's talk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.