Recensie: You’re not You

backgroundWat komen er veel ontroerende films de laatste weken uit. Nadat ik tranen met tuiten heb gehuild bij The Fault in our stars, werd ik overdonderd door If I stay. Je zou denken dat na twee schitterende films er niet snel een film in dezelfde categorie even ontroerend zal zijn. Tot ik de trailer zag van deze film, You’re not you.

“Het perfecte luxe leventje van Kate (Hilary Swank) stort als een kaartenhuis in elkaar als ze de diagnose ALS krijgt, een vernietigende en ongeneselijke spierziekte. Samen met haar man Evan (Josh Duhamel) gaat ze op zoek naar een geschikte 1779851_340907189402594_7353943918572233048_nverzorgster en ontmoet zo de chaotische studente Bec (Emmy Rossum). Die heeft nul ervaring maar heeft iets nodig om haar stuurloze leven richting te geven. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman van Michelle Wildgen, Jij Bent Mij. You’re not You duurt 93 minuten en is geregisseerd door George C. Wolfe.”

Afgelopen zomer is er veel aandacht geweest voor de ziekte ALS, maar ik denk dat de meeste mensen nog steeds niet weten wat deze ziekte precies inhoudt en wat het effect daarvan is op diegene die ziek worden en de omgeving. Op een gegeven moment zegt Kate bijvoorbeeld dat ze van binnen nog zoveel heeft, maar dat het er 10659264_334158550077458_3272518398396558121_nniets meer uitkomt, ze wil simpelweg een keer schreeuwen en Bec gaat dan heel hard schreeuwen. Ik kan mij niet voorstellen hoe machteloos je jezelf zal voelen, als je van binnen nog steeds hetzelfde bent, maar totaal afhankelijk bent geworden van andere mensen. Je kunt niet meer zelf douchen, niet meer zelf lopen, je kunt niet meer je eigen billen afvegen, en op een gegeven moment kun je nauwelijks meer praten. Stukje bij beetje verlies je een deel van je kunnen. Dat lijkt mij frustrerend en ontzettend heftig. Al deze emoties komen tot zijn recht in de film, heel langzaam zie je Kate steeds minder kunnen, zie je haar frustratie en gevecht binnen in haar. Maar je ziet ook het onbegrip over deze ziekte en onbegrip voor het ziek zijn.

De vergelijking met Intouchables is al gemaakt en de basis komt inderdaad overeen. Iemand die totaal geen ervaring heeft, maar een erg directe manier van aanpakken, gaat een ziek persoon verzorgen en tussen deze twee mensen ontstaat een 1889019_335913806568599_7489668555347789336_oband. Maar ik vind dat de vergelijking daar eigenlijk bij op houdt. You’re not You is een nog meer emotionele film, je ziet langzaam iemand het gevecht tegen zijn ziekte verliezen en hoe moeilijk dat te accepteren is voor de omgeving.

Tijdens het kijken dacht ik terug aan het overlijden van mijn eigen vader en aan zijn ziektebed. Dat is nu bijna een jaar geleden en ik kon de emoties van het gevecht en dat gevecht uiteindelijk verliezen nog kraakhelder voelen. Ik vind het dan ook een intense, bijzondere en mooie film.
Screen-Shot-2014-10-10-at-9.02.06-AMGelukkig maakt de luchtigheid van Bec de film ook af en toe grappig, ze zegt wat ze denkt, ook al past dat absoluut niet in de omgeving. En ook het echtpaar dat ze tegenkomen geeft de film een mooie en andere kijk op het leven.

9.5 out of 10 stars (9.5 / 10) Ik vind You’re not You een film die je gewoon moet zien en waar je tranen met tuiten bij zult huilen. Ik ben gegrepen door het verhaal, door het ontzettend sterke acteerspel van Hilary Swank en door de ziekte ALS. Opeens voelde al mijn eigen kleine tragedie niet meer belangrijk, het viel in het niets. Want ik blijf leven en hoef niet iedere dag een stukje van mezelf te verliezen, ik hoef geen gevecht aan met een ziekte die ik niet kan winnen en ik voel niet het onbegrip van iedereen om mij heen. De tagline van de film is niet voor niets: “Life is measured in moments that leave you breathless.” En You’re not You heeft mij verbaasd en vervult met emoties achtergelaten.

 

Let's talk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.