Beste Jack,

kun je alles verklarenKun je nog iets begrijpen van wat ik schrijf? Jij ziet de wereld als iets wat je kunt zien en bewijzen, maar ik maak iedere dag dingen mee die ik niet kan verklaren. Ik weet wanneer er iemand verdrietig is, ik kijk naar buiten en zie de persoon aan wie ik op dat moment net dacht. Ik voel aan hoe mensen denken, hoe ze over mij denken. Soms vind ik een persoon heel eng, en waarom? Er is geen enkele reden, want ik ken die persoon niet, en toch voelt het zo. Die persoon straalt iets uit wat mij ontzettend bang maakt. Ik weet wanneer mensen oprecht zijn. Het is een gevoel in mijn buik dat ik heb en mij alles vertelt. Ik kan ook vragen stellen en ‘ja’ of ‘nee’ als antwoord krijgen. Hoe? Geen idee, het is er gewoon.

Vorig jaar heb ik een briefje bij mensen in de buurt in de bus gedaan: “Mijn naam is Norah en ik ben bijna zestien jaar. Ik vind kinderen erg lief en zou graag bij jullie willen komen oppassen.” Ik pas nu al een tijdje op bij de mensen die tegenover ons wonen. Het is daar heel anders dan thuis. Dan zie ik dat er een vork op de grond ligt en vraag ik mij af of ze die vergeten zijn na het avondeten. Bij mij thuis zou er nooit zomaar een vork op de grond liggen, die vork had niet eens op de grond mogen vallen. Ze zijn wel aardig deze mensen, een beetje anders dus. De kinderen zijn heel lief, ik vind het leuk om bij ze op de grond te gaan zitten. Dan rijd ik met een autootje heen en weer, heen en weer. Hoor ik het mannetje lachen. Ik vind het heerlijk om verhaaltjes voor te lezen. Van die momenten geniet ik zo veel! Dan weet ik waarom ik leef, waarom ik er nog ben. Die momenten zorgen ervoor dat ik alle andere momenten vergeet. Ik voel dan geen verdriet, geen pijn.

Als die mensen dan ‘s avonds thuiskomen thuis, ruim ik mijn spulletjes op. De vrouw zegt welterusten en loopt naar boven, maar de man pakt vaak dan nog een glas drinken. Zo, zegt hij, wat voor vragen heb je voor mij vandaag. Ik kijk hem dan aan en weet niet zo goed wat ik moet zeggen. Je hebt een vraag waar je graag antwoord op wilt krijgen toch? Je kunt alleen een antwoord krijgen als je de vraag stelt. Aan jou de keuze.

Ik ben in de loop van de tijd steeds meer over mezelf gaan vertellen. We hebben lange gesprekken gehad over het leven zelf, het doel, de zin. Over mechanismes, mensen, manieren van leven, manieren van denken. Hij begrijpt hoe ik denk. Nog steeds is dat zo, als er iets is waar ik niet uitkom, dan ga ik naar hem en vraag ik het hem. Ik kan het niet verklaren waarom dat zo is. Als hij iets aan mij vraagt, hoe het gaat bijvoorbeeld, dan kan ik alleen maar naar waarheid antwoorden. Net of hij het zou weten wanneer ik niet de waarheid zou vertellen. Ik kan met iedereen spelletjes spelen, om de waarheid heen draaien, totaal over iets anders beginnen waardoor ze een vraag vergeten. Maar bij hem werken al die mechanismes niet. Bij hem kan ik alleen totaal eerlijk zijn, zo eerlijk dat het soms mijzelf verbaast.
Soms als we praten, dan denk ik iets, zoals hoe zit dat, waar denkt hij aan, en hij geeft mij altijd antwoord op die vraag zonder dat ik hem hardop gesteld heb. Hoe wil je verklaren dat hij weet wat ik denk?

Wil niet iedereen in zijn bekende, veilige wereldje blijven? Daar hoef je niet op zoek naar iets wat je niet kent. Alleen het onbekende maakt ons bang. Jij bent ook bang, omdat je niet weet wat er gaat gebeuren, wat er gaat gebeuren als je dood gaat, en je vraagt je af of je het nu dus wel goed doet. Omdat je niet weet wat er op het moment dat je dood gaat gebeurt, weet je ook niet wat er op dit moment van je verwacht wordt.

Ik denk dat iedereen een trap heeft, en dat die trap voor iedereen uit een verschillend aantal treden bestaat. Hoeveel treden de trap heeft, dan hangt af van de persoon. Ben je tevreden met je leven of wil je verder. Ik wil graag verder, ik mis alleen iedere keer de link naar de eerste tree. De link naar de oorzaak van dit alles. Daar ben ik dus nog steeds naar op zoek.
En jij? Jij wilt toch ook wel verder? Is jouw masker daar geen klem op? Zorgt het masker er niet voor dat je klem blijft zitten? Je zegt namelijk dat je je probeert in te leven in andere mensen. Ik denk ook wel dat je dat probeert. Volgens mij houd je daarbij ook heel veel afstand. Je zegt het zelf, met die afstand heb je geen openheid. En dus gebeurt er niets, je voelt niet, in de zin van echt diep oprecht in jezelf voelen.

Jij bent een soort tegenovergestelde van mij, mijn spiegelwaarde. Wij staan met onze rug naar elkaar toe in een cirkel, de een kijkt naar links, de andere kijkt naar rechts. Zo zijn wij elkaar uitersten. Op het moment dat wij om zouden draaien, staan we juist heel dicht bij elkaar. Zo ervaar ik ook de band met jou. In het denken zijn we elkaars tegenovergestelde. Ik geloof in het hogere, dat er meer op aarde is dan we kunnen zien en bewijzen. Jij gelooft in de wetenschap en wil juist alles kunnen bewijzen. Toch staan wij heel dicht bij elkaar, kunnen we elkaar bij wijze van spreken voelen.

Ik heb jou nodig om in evenwicht te blijven, om de grond onder mijn voeten te blijven voelen. En jij hebt mij in zekere zin nodig, zodat je kunt gaan beseffen dat niet alles wetenschappelijk te bewijzen is. Dat er dingen ook zijn omdat ze er zijn. Dat je leeft omdat je leeft. Wat voor reden je daar ook voor wil verzinnen.

Ik geloof in een zielenband, in momenten dat je iemand ontmoet, er iets gebeurt. Toevallige ontmoetingen die helemaal niet toevallig zijn. Jij bent de vlinder die is gaan vliegen, zodat mijn leven nu aan het veranderen is. Ik geloof dat wij elkaar moesten gaan schrijven, omdat onze ziel dat nodig heeft om verder te kunnen groeien.

Je hebt dus een grote groep vrienden. Ik heb dat niet. Ik trek wel met wat mensen van school op, ik word alleen niet voor de bioscoop mee gevraagd. Als ik daar dan naar vraag, dan zeggen ze, we wisten niet dat jij ook graag mee wilde gaan. Nu kan het niet meer, past het niet in de auto.

Wat vind jij? Vermijd ik de regelmaat van de dingen teveel, omdat ik niet wil dat ik alles vergeet. Wil ik mij teveel vasthouden aan dingen die ik juist moet loslaten? En jouw masker, is dat echt nodig? Kun je niet beter gaan proberen om zonder te gaan leven?
Ik ben benieuwd.

Let's talk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.