Recensie: Ginevra, Simone van der Vlugt

Ik moet bekennen dat Ginevra het eerste boek is dat ik van Simone van der Vlugt heb gelezen. Ik heb altijd gedacht dat zij alleen maar thrillers schreef en dat is precies het genre dat ik als beelddenker liever mijd.

Simone van der Vlugt wilde al op jonge leeftijd schrijfster worden. Geïnspireerd door Thea Beckman stuurde ze op haar dertiende voor het eerst manuscripten voor historische verhalen naar een uitgever. Die wees haar werk af, maar raadde haar aan om door te gaan met schrijven. Ze ging Nederlands en Frans studeren aan de lerarenopleiding en na haar studie ging ze fulltime werken als secretaresse. In de avonduren schreef ze haar eerst historische jeugdboek De amulet. Inmiddels zijn er vele boeken van Simone van der Vlugt verschenen. Na boeken geschreven voor kleuters en voor leerlingen van de basisschool, verscheen haar eerste triller De reünie. Van haar thrillers werden in totaal twee miljoen exemplaren verkocht. Haar boeken verschijnen over de hele wereld, van Duitsland tot China en van Groot-Brittannië tot Australië. Sinds 2009 zijn er historische romans voor volwassenen bijgekomen. Simone van der Vlugt is getrouwd en heeft twee kinderen.

De historische roman Ginevra van Simone van der Vlugt is een liefdesverhaal gebaseerd op een oude Italiaanse legende. Het speelt zich af in Florence, 1347. “De achttienjarige Ginevra wordt stapelverliefd op de intelligente Antonio, maar wanneer hij haar vader om haar hand vraagt weigert die; er doen geruchten de ronde over de verlichte ideeën die Antonio eropna houdt. Ginevra ziet slechts één uitweg: er stiekem vandoor gaan met haar grote liefde. Ze vertrekken nog diezelfde dag, maar hun vlucht wordt in de kiem gesmoord. Terug in Florence dwingt Ginevra’s vader haar te trouwen met een rijke weduwnaar. Ze wordt een gevangene in haar eigen huis. Als vervolgens de pest uitbreekt, is niemand zijn leven meer zeker. Kan ware liefde werkelijk alles overwinnen?”

Ik had een heel dik boek verwacht, maar Ginevra telt maar 142 pagina’s. Toch is het een verhaal wat van begin tot het einde blijft boeien. In het verhaal van de legende zijn historische feiten opgenomen, wat voor een mooie balans zorgt. Je wordt op deze manier niet overspoeld met feiten, maar kunt deze rustig laten bezinken. Door deze vorm kun je je ook beter inleven in de denkbeelden van toen. Dat de wereld rond is, in plaats van plat bijvoorbeeld. Of dat je door zonden te begaan niet in de hel terecht zou komen. Of misschien ook wel, want wat er na je dood gebeurt, weten we eigenlijk nog steeds niet.

Ginevra stapt wel uit de dood op. Het is een wonderbaarlijke wederopstanding, in meerdere opzichten. Dat maakt deze legende denk ik tot het vertellen waard. Het is het begin van een ander tijdperk.

Simone van der Vlugt schrijft prachtig. De zinnen volgen elkaar op zonder dat je het gevoel hebt dat je aan het lezen bent. Je ben in Fiorenza. Je bent Ginevra en Antonio. Je voelt hun wanhoop. De bravoure van hem, de kwetsbaarheid van haar. Daar had ik nog veel meer over willen lezen. Net zoals de oude Romeinse geschriften waar alle gedachten die nu zo normaal lijken voor het eerst besproken worden.

9 out of 10 stars (9 / 10) Ginevra is een prachtig verhaal over een bijzonder legende. Verteld door een even bijzondere schrijfster. Simone van der Vlugt was al eerder aan dit verhaal begonnen, maar vond nu pas de inspiratie om het af te maken. Ik ben erg blij dat ze dat heeft gedaan en dat ik kennis met haar schrijftalent heb mogen maken. Gelukkig weet ik nu dat ze naast haar populaire thrillers ook nog deze prachtige historische verhalen verteld.

 

Let's talk!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.