10 jaar geleden

10 jaar geleden10 jaar geleden zat ik bij de gynaecoloog en zei ik dat ik genoeg had. Genoeg van de zwangerschap die mij negen maanden zo ziek had gemaakt, met ziekenhuisopnames aan toe. De lieve man begreep dat gelukkig en vroeg of ik de volgende dag een mooie dag vond om te bevallen. Het werd een dag later, maar 10 jaar geleden veranderde mijn leven compleet. Soms lijkt het als de dag van gisteren, soms lijkt het al heel lang geleden.

Je was zo klein, zo ieniemini klein. Je werd uit mijn buik gehaald met je benen langs je gezicht, je armen verschrikt wijd gespreid de wereld in. Vanaf dag 1 wist iedereen meteen dat jij niet zomaar een meisje was, jij was vanaf de allereerste minuut al zo bijzonder.

Misschien is dat de bevooroordeling van een mama, maar dat mag ook vind ik. Jij bent voor mij het meest mooie wat er op de wereld bestaat. Ik kreeg je wangetje tegen mijn wang aan en we waren voor eeuwig en altijd verbonden. Je nam plaatst in mijn hart en daar ga je nooit meer weg.

We hebben samen niet zo’n allerbeste start gehad. Het eerste jaar was geen roze wolk, het was geen feestje. Jouw papa en ik hoorden jouw dagen en nachtenlang huilen, krijsen van de pijn zelfs. En niemand kon ons helpen, iedereen had een advies of een tip, maar niemand wist hoe we jou konden helpen. We hebben ons er door heen geploeterd. Net als de eerste jaren in je leven.

Achteraf denk ik dat je moest wennen aan deze wereld. Het was er zo groots en zo anders dan jij gewend was. Want vanaf het moment dat je kon praten vertelde je ons hoe jouw wereld was. De wereld vol feeën, elfjes en engelen. Soms ook met boze mensen die je bang maakten en die je niet kon helpen. Soms met duiven die jouw slaap verstoorden. Maar altijd in een roze glitter jurk, streed jij de wereld tegemoet. En dat doe je nog steeds. Wij genieten daar nog altijd zoveel van.

10 jaar geleden en wat is er veel veranderd sinds die tijd. School vind je nog steeds de grootste onzin, al maak je nu wel veel plezier met je vriendinnen. Jouw roze glitter jurken worden nu heel soms verwisseld voor een broek. Van sporten word je nog steeds moe, je kruipt liever weg bij je favoriete serie. Soms zien we je met een boek, maar de verhalen die je zelf maakt, vind je nog altijd veel mooier. Het liefste breng je die tot uiting in je spel en neem je iedereen die wilt jouw wereld mee in. Uren worden doorgebracht in een wereld die jij hebt gecreëerd. Daar heb je soms zoveel speelgoed bij nodig, dat je nergens meer kunt lopen. En soms is het allemaal denkbeeldig, maar breng je dit zo over dat er ook niets bij nodig is. Wat een geluk heeft jouw broer met jou.

De laatste tijd merk je dat jij niet alleen de wereld soms anders ziet, maar dat jij de wereld ook kan beïnvloeden. Je probeert je weg te vinden, al blijft dat vaak zo lastig. Zag iedereen de wereld maar zoals jij het ziet. De wereld mist liefde mama, zeg je dan.

Maar weet je lieve schat, jij hebt mijn wereld al zoveel liefde gegeven. Veel meer dan ik ooit had kunnen denken. De wereld is niet alleen mooier geworden nu jij er bent, het is zoveel meer geworden. En ik weet zeker dat jij jouw verhalen zal gaan vertellen. Dat jouw stem gehoord zal worden. Maar dat vooral jouw liefde zich overal zal verspreiden.

Je bent pas 10 jaar nu, je hebt de tijd nog. Dus ik geniet er nog van om jou mijn liefde te geven. Om jou te beschermen voor de wereld. Om af en toe je hand vast te houden en je te leren te vertrouwen op jezelf. Wat jij bent geweldig.